Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Ο χαμένος θησαυρός


Κάποιος προσέφερε θυσίες στην Γη για να βρει θησαυρό και δεν δίσταζε ούτε στον Απολλώνιο να προσεύχεται για την ικανοποίηση της επιθυμίας του. Όταν ο Απολλώνιος αντιλήφθηκε τι επιθυμεί «πολύ φιλοχρήματο σε βλέπω» του είπε, και εκείνος «άτυχο όμως», απάντησε, «αφού δεν έχω παρά λίγα τα οποία δεν επαρκούν για να συντηρώ το σπίτι μου.»

«Φαίνεται», είπε, «ότι τρέφεις πολλούς και αργόσχολους υπηρέτες, χωρίς ωστόσο να δείχνεις ότι είσαι ανόητος.»

Και εκείνος, αφού δάκρυσε ελαφρά μ’ αυτήν την κουβέντα, είπε: «Έχω τέσσερις κόρες και μου χρειάζονται τέσσερις προίκες, ενώ εγώ διαθέτω μόνον είκοσι χιλιάδες δραχμές περίπου· όταν αυτές διανεμηθούν στις θυγατέρες μου, εκείνες θα νομίσουν ότι έχουν πάρει λίγα και εγώ θα χαθώ μη έχοντας πια τίποτα.»

Ο Απολλώνιος ένοιωσε συμπάθεια γι’ αυτόν και του είπε: «Θα φροντίσουμε για σένα και εγώ και η Γη, γιατί λένε ότι εσύ προσφέρεις θυσίες σ’ αυτήν.»

Και λέγοντας αυτά προχώρησε προς τα προάστια, όπως κάνουν οι έμποροι καρπών. Εκεί είδε ένα κτήμα γεμάτο ελαιόδεντρα, που του άρεσαν, διότι ήταν όμορφα και μεγάλα και ανάμεσά τους υπήρχε ένας μικρός κήπος, μέσα στον οποίο διακρίνονταν σμήνη μελισσών και άνθη· μπήκε στον κήπο αυτό, για να εξετάσει πιο προσεκτικά κάτι, και αφού προσευχήθηκε στην Πανδώρα, πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την πόλη. Εκεί επισκέφθηκε τον ιδιοκτήτη του αγρού, ο οποίος είχε πλουτίσει από μεγάλες παρανομίες και έκανε επίδειξη της περιουσίας που είχε αποκτήσει με απάτες.

«Το τάδε κτήμα», τον ρώτησε, «πόσο το αγόρασες και πόσο κοπίασες σ’ αυτό;»

Και όταν εκείνος είπε ότι την προηγούμενη χρονιά είχε αγοράσει τον αγρό με εικοσιπέντε χιλιάδες δραχμές και ότι δεν τον είχε καλλιεργήσει ακόμη, τον έπεισε να του τον πουλήσει με είκοσι χιλιάδες δραχμές, προσφέροντας ως ανέλπιστο δώρο τις πέντε χιλιάδες δραχμές.

Ο πατέρας των κοριτσιών όμως, επειδή ήταν παθιασμένος με την ιδέα του θησαυρού, δεν μπορούσε να εκτιμήσει την αξία του δώρου, ούτε πίστευε ότι με τον αγρό στην κατοχή του βρίσκεται στα λεφτά του· αντιθέτως, νόμιζε ότι είχε λιγότερα, όταν θα μπορούσε να έχει πάνω του τις είκοσι χιλιάδες δραχμές, ενώ ο αγρός που αγόρασε μ’ αυτές βρισκόταν στο έλεος της πάχνης, του χαλαζιού και των άλλων θεομηνιών, που καταστρέφουν τους καρπούς.

Όταν όμως βρήκε αμέσως έναν αμφορέα με τρεις χιλιάδες δαρεικούς κοντά στην κυψέλη του κήπου και συγχρόνως είχε καλή σοδειά από τα ελαιόδεντρα, την ώρα μάλιστα που η υπόλοιπη χώρα μαστιζόταν από αφορία, δόξαζε τον Απολλώνιο με ύμνους και το σπίτι του γέμισε με μνηστήρες και ανθρώπους που τον υπηρετούσαν.

Βίος Απολλωνίου, Βιβλίο Ζ, Κεφάλαιο ΧΧΧΙΧ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια με greeklish δεν γίνονται δεκτά.